Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/34373 K.2016/3706

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın 10/04/2009 tarih ve 2008/525 E., 2009/70 K. sayılı ilamla hükümlülüğüne karar verilip, CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetim süresi içinde yükümlülük yüklenmemesine, hükmün kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 08/12/2010 tarihinde yeniden trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçunu işlediğinden, hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Yargılandığı suçtan dolayı beş ay hapis cezasına mahkum edilerek hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın deneme süresi içinde işlediği yeni suçtan da mahkum olması ve bu kararın kesinleşmesi üzerine Yerel Mahkemece CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasının birinci cümlesine göre beş ay hapse ilişkin önceki hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sadece denetim yükümlülüklerini yerine getiremeyenler bakımından uygulanması mümkün bulunan ikinci cümle gereğince yeni bir hüküm kurulup hapis cezasının seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,