Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/35242 K.2016/2064

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca ...'ın tebliğnameye uygun/aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Şabanözü Sulh Ceza Mahkemesinin 20.09.2011 tarih ve 2011/50 E, 2011/68 K sayılı ilamı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından TCK 125/1,62,52 maddeleri ve 106/1-1.cümle, 62,50,52 maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verildiği, sanığın temyizi üzerine dairemiz tarafından yapılan inceleme sonucunda; hakaret suçundan verilen doğrudan para cezasının verildiği tarih itibarıyla kesin olduğu anlaşılmakla bu konudaki temyiz isteğinin reddine karar verildiği, tehdit suçu yönünden mahkemenin uygulamasının doğru kabul edildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün yasaya uygun bulunmasına yönelik sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim şöyleki;

Sanık aralarında husumet bulunan müştekilerle karşılaştığında Şafak isimli müştekiye hakaret edip Gazi isimli müştekiye de hakaret ve tehdit ettiği belirtilerek tehdit sözlerinin “ bu köye ikimiz fazlayız, seni bu köyde yaşatmayacağım “ şeklinde olduğu açıklanmış ve bu sözleri söylediği tartışmasız olarak kabul edilmiştir.

Sanığın bu sözleri söylediği konusunda tartışma yoktur. Tartışılması gereken bu sözlerin niteliğidir. Bu sözler TCK 106/1-1. cümle kapsamında düzenlenen ölümle tehdit mi kabul edilmelidir, yoksa aynı maddenin 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçu kapsamında mıdır problem urada çıkmaktadır.

Dairemizin kabul ettiği ve bir çok kez uygulamasını yaptığı şekilde “seni burada yaşatmayacağım, seni burada barındırmayacağım, seni bu şehirde yaşatmayacağım...”şeklindeki sözlerin sair tehdit kapsamında kabul edildiği tartışmasızdır. Bu yönde karara bağlanmış çok sayıda kararımız mevcuttur. Mahkemenin kabulunde yer alan “ bu köye ikimiz fazlayız, seni bu köyde yaşatmayacğım” şeklindeki sözlerin sair tehdit olduğu ve kapsamda değerlendirilmesi gerektiği halde ölümle tehdit kabul edilerek sanığa fazla ceza verilmesini yasaya uygun bulmadığımdan sayın çoğunluğun bu yöndeki kabulune karşı olduğumu saygılarımla belirtirim. 09.02.2016