Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/3580 K.2015/1962

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tehdit ve hakaret eylemlerinden verilen beraat kararları yönünden;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar Y.. K.. ve C.. K..’nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Yaralama eyleminden verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlere gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın, olay tarihinde karşılaştıklarında müştekiden odunlarını geri istemesi üzerine katılan Yaşar’ın kendisine “ne odunu ulan s…..git başımdan” diyerek hakaret ettiğine dair beyanı karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK’nın 29.maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Adli sicil kaydında mevcut Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/41 E.2005/149 K.sayılı ilamı ile verilen 1.050.TL adli para cezasının kesinleşme tarihi 25.01.2006 tarihi olup, tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,