Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/36298 K.2014/14371

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

07.11.2006 tarihli ilk hükümde sanık hakkındaki hapis cezalarının TCK'nın 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği, bu hükümlerin sadece sanık tarafından temyiz edildiği, hükmün 24.01.2011 tarihinde bozulmasından sonra kurulan 29.12.2011 tarihli hükümde aleyhe bozma yasağı gözetilmeden ve sanığın ödeme gücü de araştırılıp değerlendirilmeden, hapsin adli para cezasına çevrilmesi yerine ertelenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkındaki bozma öncesi verilen hükmün lehe temyiz edildiği ve bu hükümde hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği; ikinci hükümde ise, önceki kararla ilgili aleyhe bozma yasağı gözetilmeden bu kez hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği ve son kararın da aleyhe temyiz edilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, her iki temyiz bakımından aleyhe dava bulunmadığından, ilk karar bakımından adli para cezası, ikinci karar bakımından erteleme kazanılmış hak oluşturmuştur. Adli para cezası ertelenemez ise de, mahkemenin verdiği ve aleyhe temyiz edilmeyen kararın aleyhe sonuçlanması düşünülemeyeceğinden, her iki kararın sonuç uygulaması gözetilerek, erteleme kararının adli para cezasına da uygulanması gerektiğine işaret edilmediğinden, yüksek çoğunluğun görüşüne bu gerekçeyle iştirak edilmemiştir.