Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/36936 K.2014/33886

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, reflü hastalığı nedeniyle sürekli kullandığı ilacı reçeteye yazmasını istediği doktor olan şikayetçinin, herhangi bir açıklamada bulunmadan muadil başka bir ilacı yazdığı, sanığın istediği ilacın yazılmadığını eczanede öğrenmesi üzerine tekrar hastaneye geldiği ve durumu şikayetçiye anlattığı, şikayetçinin gerekli ilacı yazdığını, aynı ilacı kullandığına dair raporu yoksa gidip parası ile alabileceğini söyleyince sanığın şikayetçiye “ Reçeteme yazdığın ilacı daha çok mu para veriyor da onu yazıyorsun “ dediğinin anlaşılması karşısında, olayın gelişimine ve söylendiği bağlama göre bu sözlerin somut bir fiil ya da olgu isnadı değil,

şikayetçiyi görevinden dolayı aşağılama, küçültme boyutuna ulaşmayan rahatsız edici kaba söz niteliğinde olduğu gözetilerek, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken kanuni ve yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet karar verilmesi,