Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/37547 K.2016/3386

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyizde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanığın aşamalarda suçu inkara yönelik savunmaları ve olayın tek görgü tanığı olan...'in tehdit içerikli sözler duymadığı şeklindeki beyanı karşısında, katılanın soyut beyanları dışında, sanık savunmasının aksini ispata elverişli somut ve kesin bir delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Kabule göre;

aa)Sanığın, babası olan katılanın, kendisine ait bahçede bulunan odunları keserek satmasından dolayı aralarında çıkan tartışma sırasında, katılanın kendisine hakaret edip üzerine yürüdüğüne ilişkin savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

bb)Sanık hakkında mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulandığı 17/11/2009 tarihli kararda sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmediği anlaşılmakla, açıklanması geri bırakılan hükmün, yeni suç işlemesi nedeniyle aynen açıklanması gerektiği gözetilmeyerek, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,