KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/37985 E., 2016/4447 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2016
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
##########
MAHKEMESİ
##########Sulh Ceza Mahkemesi ########## ########## ##########
SUÇLAR
Tehdit, 4320 sayılı Kanuna muhalefet ########## HÜKÜMLER : Mahkumiyet ########## ##########
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-)Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık Hasan Şamil Honat müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-)4320 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Hükümden sonra 20.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6284 Yasanın 23.maddesi ile 4320 sayılı kanunun yürürlükten kaldırılarak yerine 6284 Yasanın getirilmiş ve bu kanunun da tamamen farklı ve sanığın lehine olması karşısında; TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
########## · ########## · ########## · ########## · ########## ##########
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/37985, K. 2016/4447, 9 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama