Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/38268 K.2014/33761

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret eylemine ilişkin mahkumiyet kararında öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. K..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen mahkumiyet kararında ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca hususlar yerinde görülmemiştir.Ancak;

a)Sanığın, katılan A.. Y..'e, ilişkisi olduğu M. Ü. ve kayınpederi M. M.Ü.'a iletilmek üzere, farklı zamanlarda ve birden çok kez gerçekleştirdiği, mesaj çekme, telefon etme şeklindeki suça konu eylemlerinin, TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun “ısrar” öğesini oluşturması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, aynı Kanunun 43/1. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza belirlenmesi,

b)Hakaret suçunda temel ceza olarak para cezası tercih edildiği halde, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda gerekçe gösterilmeden hapis cezasının tercih edilmesi,