İçeriğe geç
AC
4. Ceza Dairesi Esas: 2013/38475 Karar: 2014/34445 Tarih:

Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/38475 K.2014/34445

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2013/38475 E. , 2014/34445 K.

"İçtihat Metni"Tebliğname No : 4 - 2012/85729 MAHKEMESİ : Kastamonu(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 30/11/2011 NUMARASI : 2011/24 (E) ve 2011/230 (K) SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü, 1-Yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu, Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar M.. Y.. ve A.. Y..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE, 2-Sanık A.. Y.. hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın sabıkasız olması, hakaret suçunda giderilmesi gereken, müşteki tarafından talep edilmiş ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar bulunmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi, karşısında, CMK'nın 231. maddesindeki diğer koşullar değerlendirilmeden "müdahilin uğradığı zararın giderilmemesi" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık A.. Y..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/38475, K. 2014/34445, 27 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama