Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/38616 K.2014/30676

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-29/11/2011 tarihli celsede, duruşma 29/12/2011 tarihine bırakıldığı halde, bu tarih beklenmeden 27/12/2011 tarihinde yapılan ara celsede sanığın yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde hapis veya adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırımın aynı maddenin 3/a fıkrasında yer alan kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hakaret suçunda da uygulanmasına kanuni bir engel bulunmaması karşısında; sabıkası bulunmayan sanık hakkında temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmesi,

3-Sanığa yükletilen ve seçimlik ceza içeren hakaret suçunda temel ceza olarak hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği aynı fıkrada düzenlenen diğer seçenek tedbirlere dönüştürülebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

4-Kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı CGTİK’nın 109 ve bu Kanunun uygulanmasını öngören, 20.03.2006 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51. maddesinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,