Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/39131 K.2014/31184

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 125/3-a, 4 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 11 ay 20 günlük süre, 350 güne tekabül etmesine karşın, adli para cezasına esas gün sayısının 87 olarak belirtilmesi ve 87 gün adli para cezası, bir gün karşılığı 20 TL'den paraya çevrildiğinde sonuç ceza 1.740 TL olması gerekirken, 7.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle, hükümde karışıklığa neden olunması,

2-TCK'nın 125/3-a maddesinde öngörülen seçimlik yaptırımlardan tercih edilen hapis cezasının, anılan Kanunun 50/2. maddesi uyarınca, artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 125/3-a maddesi uyarınca tercih edilen adli para cezası yıl olarak belirlenip artırım ve indirimler ay üzerinden yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

4-Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, hakaret suçundan dolayı giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” irdelenip, yeniden suç işleyip işlemeyeceği değerlendirilmeden, “müştekinin zarar gördüğünü beyan etmesi nedeniyle her ne kadar zarar manevi nitelikli bir zarar ise de, CMK 231/6-c maddesinde belirlenen zararın giderilmesi koşulunun gerçekleşmediği” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,