Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/39274 K.2014/33680

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre; ek kararın sanığa tebliğinin usulsüz olduğu görülmekle, sanığın, temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara yönelik itirazının süresinde olduğu belirlenerek; Anayasa Mahkemesinin 20.10.2011 tarih 54/142 sayılı kararı ile ceza mahkemelerinden verilen kararlardan temyiz harcı alınacağına dair, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nunda yer alan düzenlemenin iptal edilmiş olması karşısında, temyiz harcının süresinde yatırılmaması nedeniyle, Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, ret kararının kaldırılması suretiyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kapalı ceza infaz kurumu içinde gerçekleşen hakaret eyleminde, aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca cezadan artırım yapılması,

2-TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca tayin olunan 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasından anılan Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, sonuç cezanın 1 yıl 2 ay 17 gün yerine, 1 yıl 2 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi,

3-TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,