KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/39332 E., 2016/4217 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2016
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
##########
MAHKEMESİ
##########Sulh Ceza Mahkemesi ########## ########## ########## SUÇ : Tehdit ########## HÜKÜM : Mahkumiyet ########## ##########
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyiz dilekçesinden, sanığın hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1-Sanığın 21/10/2010 tarih ve 2009/586 E, 20109/1065 K, sayılı ilamla hükümlülüğüne karar verilip, CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetim süresi içinde yükümlülük yüklenmemesine, hükmün kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 28/12/2010 tarihinde yeniden kasıtlı suç işlediğinden,
hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken,
açıklanan ilkelere uyulmadan önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılarak hükmün gerekçesiz bırakılması,
########## · ########## · ########## · ########## · ########## ##########
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/39332, K. 2016/4217, 7 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama