Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/39840 K.2014/1975

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-Sanığın temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

a)Sanığın, boşanma davası açmak amacıyla gittiği mahkeme kaleminde görevli memurlara dilekçeyi verip “bizi boşa” diye bağırdığı, dilekçenin usulüne uygun olmadığı anlatılarak yol gösterildiğinde “sen bizi paralı yola sürüklüyorsun” dediği, bu kez Baro’ya yönlendirildiği, kısa süre sonra geri gelip para istediklerini söyleyerek görevliye “Bu dilekçeyi yazacaksın” dediği, dilekçeyi nasıl yazacağı gösterildiğinde mahkeme kaleminin önünde eşine küfürler edip bağırarak kızına dilekçeyi yazdırdığı, dilekçeyi havale için görevli hakime götürüp “Bu boşanma dilekçesidir bunu havale edeceksin” dediği,

hakimin dilekçenin usulsüz olduğunu söylemesi üzerine bağırarak aynı sözleri tekrar ederek bağırdığı ve “Bu dilekçeye göre bizi hemen boşayacaksın” dediğinin anlaşılması karşısında, sanığın söz ve eylemlerinin nezaket dışı davranış niteliğinde olup hakaret boyutuna varmadığı gibi, sanığın ısrarcı davranışlarını gerçekleştirirken sırf huzur ve sükun bozma amacıyla hareket etmediği ve dava açmanın yol ve yöntemini bilmemekten kaynaklanan bu davranışlarının hukuka aykırı sayılmasının mümkün olmadığı,

buna göre de TCK’nın 123. maddesinde yer alan suçun da kanuni unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,