Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/40192 K.2014/15624

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın temyizinin süresinde olduğu değerlendirilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, kavga sırasında havaya ateş etmekten ibaret eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan tehdit ve 170/1-c maddesine uyan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, ancak anılan Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve yasal olmayan hukuki nitelendirme ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın aşamalardaki savunmasında; müştekinin kendisine hakaret ettiğini iddia etmesi, soruşturma aşamasında dinlenen tanıklar İ. Y. ve E. B.'nın da bu hususu doğrulamaları karşısında, adı geçen tanıklar dinlendikten sonra olayın çıkış sebebi üzerinde de durularak, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,