Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/40499 K.2014/33090

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesi uygulanırken artırım yerine indirim yapılarak eksik ceza belirlenmiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın adliye koridorunda duruşma için beklerken, bildirilen saatte alınmayıp 2 saatten fazla bekletilmesine sinirlenerek, hakim, savcı ve polislere sinkaflı sözlerle hakaret ettiği olayda, sanığın zorunlu olarak bekletilmesi ile hakaret eylemi arasında orantılılık bulunmadığı gibi bu durumun oluşmasında haksız eylem ve kusurları bulunmayan polislerin de hakarete maruz kalmaları nedeniyle TCK’nın 129. maddesinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,