Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/40610 K.2014/34522

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Cezaevinde tutuklu bulunan sanığın, götürüldüğü devlet hastanesi koridorunda beklerken görevli askerler kolundan sıkıca tutunca onlara kolunu sıkmamalarını zaten kelepçeli olduğunu söylediği, komutan olan katılanın askerlere sanığın kolunu bırakmamalarını belirtip sanığa “İşimizi mi öğreteceksin” demesi üzerine sanığın “ Tabiî ki öğreteceğim, ben senin askerin miyim, sen ancak askerlere emir verebilirsin” diye karşılık verdiği,

katılan “ Kes sesini” deyince sanığın da “Asıl sen kes sesini” diye cevap verdiğinin kabul edilmesi karşısında, olayın gelişimine ve söylendiği bağlama göre bu sözlerin, sanığın kendisine yapılan muamelenin haksızlığını dile getirirken ve tartışma sırasında söylenen, katılanı görevinden dolayı aşağılama, küçültme boyutuna ulaşmayan kaba söz niteliğinde olduğu gözetilerek, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken, hakaretin karşılıklı olduğu biçimindeki kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,