Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/41030 K.2014/34487

Hakaret suçundan sanık O.. I..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-4 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.100 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2011 tarihli ve 2009/720 esas, 2011/513 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2013 gün ve 374489 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/09/2009 tarihli iddianamede, sanık Osman'ın sadece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1-3-e maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması için kamu davası açılmasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan aynı Kanun'un 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Hakaret suçundan sanık O.. I.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2011 tarihli kararıyla, adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, yoklukta verilen kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 29.04.2013 tarihli kararıyla hükmolunan cezanın miktarına göre temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu şekilde kesinleşen kararın infazı aşamasında, sanık hakkında hakaret suçundan açılmış bir dava olmamasına karşın, ceza verildiği gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı

Sanık hakkında hakaret suçundan açılmış bir dava olmamasına karşın, mahkumiyetine karar verilmesi şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılığa ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün ve 3/270-88 sayılı kararında belirtildiği üzere; ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için, yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili, usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmektedir. 5271 sayılı CMK’nın 170/1. maddesi uyarınca ceza davası, kural olarak Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenecek bir iddianame ile açılır. Anılan Kanunun 170. maddesinin 4. fıkrasında da; “iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır” düzenlemesine yer verilmiştir.

CMK'nın 225. maddesinde yer alan; “hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir” şeklindeki düzenleme gereğince de hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir.

Anılan yasal düzenlemelere göre, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması yasaya açıkça aykırılık oluşturacaktır.

Öğretide “davasız yargılama olmaz” ve “yargılamanın sınırlılığı” olarak da ifade edilen bu ilke uyarınca, hâkim ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuksal çözüme kavuşturacaktır.

İnceleme konusu somut olayda; Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2009 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında yalnızca kesici aletle yaralama suçundan dava açılmasına karşın, 05.10.2011 tarihli hükümde, yaralama suçunun yanısıra hakaret eyleminin de sabit olduğu kabul edilerek, dava açılmamış suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.