KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/41421 E., 2014/18639 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yasak silah taşıma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
1- Sanığa yükletilen yasak silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın aşamalarda, “olay günü pazar yerinde satış yapmakta iken, aralarında önceye dayalı husumet bulunan mağdurun yanına gelerek, aralarında görülmekte olan davayla ilgili şikayeti neden geri almadığını sorması ve kendisinin de şikayetten vazgeçtiğini belirtmesine karşın, mağdurun, buradan tezgahını kaldır, seni önümüzdeki hafta Kumruda görmeyeyim, sana tezgah açtırırsam en adi insanım dediği” şeklindeki savunmasının, tanık ...'un anlatımı ile doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/41421, K. 2014/18639, 27 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama