Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/41606 K.2016/5254

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1)Sanığın, katılanı “...benden ayrılamazsın, seni mahvederim...” şeklindeki sözlerle tehdit eyleminin TCK'nın 106. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesi kapsamında sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin aynı maddenin 1. cümlesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2)Sanık hakkında mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulandığı 23/12/2009 tarihli kararda, hükmedilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmediği anlaşılmakla, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması gerektiği gözetilmeyerek CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

3)Gerekçeli karar başlığında, katılanın adı gösterilmeyerek, CMK’nın 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

4)Hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,