KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/41972 E., 2016/5427 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Davanın reddi
- Tebliğnamedeki istek
- Onama
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi ...’nın 29/03/2011 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince bu isteği karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi ...’nın davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
02/08/2010 tarihli iddianamede, sanık ... hakkında katılan ... ...’ya yönelik her gördüğünde ona ‘’ orospu, fahişe dükkanın içine gel seni öldüreceğim’’ diyerek hakaret edip tehdit ettiği, bir keresinde de elindeki makası göstererek ‘’seni öldüreceğim ‘’dediği, ayrıca 10/06/2010 tarihinde karşılaştığı katılan ... ...'ya "orospu" diyerek hakaret ettiği şeklindeki eylemlerinin anlatıldığı, mahkeme tarafından dosya içerisine konulan sanık ... hakkındaki 01/11/2010 ve 02/04/2010 tarihli iddianamelerde ise, sanığın katılana yönelik 20/05/2010 tarihinde yaralama ve hakaret, 27/03/2010 tarihinde ise hakaret eylemlerinin yer aldığı,
bu durumda sanık hakkında 01/11/2010 ve 02/04/2010 tarihli iddianamelerde, temyize konu olan 02/08/2010 tarihli iddianamedeki eylemleriyle ilgili açılmış bir davanın bulunmadığı ve bu eylemlerin anlatılmadığı gözetilmeden, önceki iddianamelere konu eylemler ile ilgili yeniden dava açıldığı biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/41972, K. 2016/5427, 22 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama