Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/42448 K.2014/36505

Hakaret suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-4 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.400 Türk lirası (her iki sanık hakkında iki kez) adli para cezaları ile cezalandırılmalarına dair, ... 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/06/2007 tarihli ve 2006/184 esas, 2007/425 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/12/2013 gün ve 393452 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, sanıkların her iki katılana yönelik tek bir fiille hakaret suçunu işlediklerinin kabul olunması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61/5. maddesinde öngörülen sıralamaya uygun olarak belirlenecek temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 43/2. maddesine göre artırım yapılarak sonuç cezanın tespit edilmesi gerekirken, sanıkların aleyhine sonuç doğuracak şekilde her iki katılana yönelik hakaret suçundan katılan sayısınca iki kez cezalandırılmalarına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay: Hakaret suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, ... 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/06/2007 tarihli kararı ile, mağdur sayısınca iki kez 1.400’er Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, yüze karşı verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 21.12.2011 tarihli kararıyla hükmolunan cezaların miktarına göre temyiz istemlerinin reddine karar verildiği, infaz aşamasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına yönelik gerekçeyle, hakaret suçundan kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı

Sanıkların iki mağdura yönelik tek fiille gerçekleştirdikleri hakaret eylemlerinde, TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin, uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme

Kanun yararına bozma kurumunda geçerli olan “istekle bağlılık kuralı” uyarınca hakaret suçuyla sınırlı olarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın “Zincirleme Suç” başlıklı 43. maddesinin 1. fıkrasında; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır” şeklinde zincirleme suç tanımlanmış, ikinci fıkrasında ise; “Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır” denilmek suretiyle zincirleme suçtan farklı bir müessese olan, aynı nev’iden fikri içtima kuralı düzenlenmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu sistematiğinde, kural olarak yasadaki suç tanımına uygun her bir netice ayrı bir suç oluşturmasına karşın, bu kuralın istisnaları olarak, TCK’nın “suçların içtimaı” bölümünde, 42, 43 ve 44. maddelerine yer verilmiştir. Aynı nev’iden fikri içtima halinde, fiil yani hareket hukuksal anlamda tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Bu durumda hareket tek olduğu için, fail hakkında tek bir ceza verilecek, ancak bu ceza mağdur sayısı fazla olduğu için, TCK’nın 43/1. maddesine göre artırılacaktır. (Ceza Genel Kurulu'nun 05/06/2012 tarih ve 15/491-219 sayılı ilamı da bu doğrultudadır.)

İncelenen somut olayda; sanıkların tek bir fiil ile her iki mağdura hakaret etmesi şeklinde iddianamede anlatılan ve mahkemece kabul edilen eylemleri nedeniyle, TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, her bir mağdur için ayrı ayrı ceza verilmesi hukuka aykırıdır.