Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/5103 K.2015/1913

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ,232/6 ve 1412 sayılı CMUK’un 310. maddelerine göre, kararda başvurulacak yasa yolu, süresi , mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; yerel mahkemece sanığın gıyabında verilen hükümde yasa yoluna başvuru yöntemi ve temyiz merciinin belirtilmemesi karşısında, sanığa yapılan tebligatın geçersiz olduğu görülmekle, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca sanık K.. B..'in tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, mağdur Ş.. T..'a yönelik tehdit eyleminde eşi S.. B..'in tek tanık olması karşısında, adı geçenin duruşmaya celbi ile tanık sıfatıyla ifadesi alınmadan eksik kovuşturmayla karar verilmesi,