KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/5798 E., 2015/1215 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/6482
- Mahkemesi
- Tonya(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 10/06/2010
- Numarası
- 2009/86 (E) ve 2010/55 (K
- Suçlar
- Hakaret, tehdit, yaralama
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
A) Hakaret ve tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B) Yaralama suçundan kurulan hükmün temyizine gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Temel cezanın belirlenmesi sırasında hiçbir gerekçe gösterilmeden uygulama yapılması suretiyle TCK'nın 61 ve CMK'nın 230. maddelerine aykırı davranılması,
2-Daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan ve kayden 01/04/1940 doğumlu olup suç tarihi itibariyle 65 yaşını bitirdiği anlaşılan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,
3-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Sanığın, yaralama eylemini katılanın kendisine omuz atması nedeniyle gerçekleştirdiğinin belirlenmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
5-18/02/2010 tarihli oturumda hazır olan müştekiye şikayetçi olup olmadığı sorulmadan, müştekinin davaya katılmasına karar verilerek, CMK'nın 238/3. maddesine uyulmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/5798, K. 2015/1215, 14 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama