KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/6002 E., 2015/3656 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/1962
- Mahkemesi
- Malkara(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 16/06/2010
- Numarası
- 2009/195 (E) ve 2010/433 (K
- Suçlar
- Tehdit, yaralama, hakaret
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık hakkında mağdur Ş.. D..'a yönelik hakaret eyleminden dolayı dava açılmasına karşın hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği ve bu konuda temyiz denetimine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşılarak dosya görüşüldü:
1-Yaralama suçuna ilişkin hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,
2-Tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılanın, sanığın baltayla vurmaya çalıştığını beyan etmesi ve sanık hakkında silahla yaralamaya teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, tebliğnamenin sanığın eyleminin silahlı tehdit kapsamında kaldığı düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/6002, K. 2015/3656, 4 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama