Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/6070 K.2015/26353

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık D.. D.. hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun mahallinde bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık D.. D..’in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B)Sanıklar hakkında tehdit suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan İ.. K..’ın, olay yerinde olmadığını, sanıkların kendisine tehdit ve hakarette bulunmadığını ileri sürmesine karşın, kendisine karşı açılan davalardan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, tehdit ve hakaret suçlarının işlendiği kabul edilerek yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Katılan E.. K..’ın soruşturma aşamasında sanık D.. D..’in, oğlu A.. D..’i azmettirdiğine ilişkin bir anlatımının olmaması, katılan A. K.’ın da jandarma ifadesinde azmettirmeden bahsetmemesine karşın, bu hususu ilk defa savcılık ifadesinde ileri sürmesi, sanıkların da suçlamayı reddetmesi karşısında, sanık D.’ın azmettirme eylemine ilişkin cezalandırılmasını gerektirir, şüpheden uzak kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

3-TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında cezalarda indirim yerine artırım yapılması,

4-Katılan E.’ün aşamalarda değişmeyen anlatımına göre, sanığın, kendisine karşı ateş ettiğini ifade etmesi, katılan A.’nin ise bu sırada evin penceresinde olması karşısında, zincirleme suç ögesinin ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, TCK’nın 43. maddesi ile cezada artırım yapılması,