Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/7189 K.2014/999

Gizliliğin ihlali suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.02.2009 gün ve 2008/189 esas, 2009/48 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 27.09.2012 gün ve 2011/17867 esas, 2012/18862 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Niteliğine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, " karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2013 gün ve 2012/318506 sayılı yazısı ile;

" Dosyanın incelenmesinde Yüksek 4. Ceza Dairesinin geri gönderme kararının yerinde olmadığı görülmüştür. Zira Yüksek Daire inceleme yaparken temyize konu hüküm 06.02.2009 tarih, 2008/189 Esas ve 2009/48 Karar olduğu halde, bu dosyaya yanlışlıkla girdiği anlaşılan tebliğnameye cevap niteliğindeki başka bir dilekçenin ekindeki 2008/196 Esas ve 2009/58 Karar sayılı karar tarihi de incelemeye konu asıl kararın tarihi yazılarak inceleme yapmıştır. Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.02.2009 tarih, 2008/189 Esas ve 2009/48 Karar sayılı hükmünde sanığa 1 yıl 3 ay hapis cezası ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu nedenle mahkemece kurulan hüküm temyizi mümkün bir karardır. Yüksek Dairece yerel mahkeme hükmünün esas ve karar numaraları da doğru yazılmak suretiyle inceleme yapılması gerekmektedir.

Sonuç ve istem: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2- Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27/09/2012 gün ve 2011/17867 Esas, 2012/18862 Karar sayılı karar vermeye yer olmadığına ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine geri gönderilmesine İLİŞKİN İLAMININ KALDIRILMASINA,

3- Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin sanık ... hakkındaki 06/02/2009 gün, 2008/189 esas ve 2009/48 karar sayılı hükmünün yukarıda belirtilen tebliğnamedeki düşünceye göre esastan incelenmesine,

4-Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise, itirazın incelenmesi bakımından 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine,

Karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 27.09.2012 gün ve 2011/17867 esas, 2012/18862 karar sayılı iade kararının KALDIRILMASINA, Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.02.2009 gün ve 2008/189 esas, 2009/48 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 92. maddesi ile TCK'nın 285. maddesinde değişiklik yapılması nedeniyle suç unsurlarının yeniden tartışılması zorunluluğu ve anılan Kanunun geçici 1/b madde ve fıkrası uyarınca, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup;

temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren suçlar bakımından “kovuşturmanın ertelenmesi” kurumunun düzenlenmesi karşısında, TCK'nın 7/2. maddesi de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,