KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/7441 E., 2013/5774 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- İmar kirliliğine neden olma, hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinin 1. fıkrasında ; "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapma ve yaptırma", aynı maddenin 2. fıkrasında "yapı ruhsatiyesi almadan başlatılan inşaatlar dolayısıyla kurulan şantiyelere elektrik, su veya telefon bağlantısı yapılmasına müsaade etme", 3. fıkrasında ise "yapı kullanma izni alınmamış binalarda herhangi bir sınai faaliyetin icrasına müsaade etme" fiilleri suç olarak düzenlenmiş olup, yine aynı maddenin 4. fıkrasında, "üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü ile, 1. ve 2. fıkralar bakımından maddenin uygulanacağı yerler "belediye sınırları içerisi" veya "özel imar rejimine tabi yerler" biçiminde sınırlandırılmıştır.
Yargılamaya konu somut olayda; Halfeti Belediyesi'nin 17.12.2007 tarihli yazısında sanıkların bina niteliğinde yapılar yaptıkları parselin belediye mücavir alan sınırları içinde kaldığının bildirilmesi ve belediye sınırları içinde kalan kamuya ait taşınmazlara tecavüzün, hükümden sonra 5841 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK'nın 154/1. maddesindeki suçu oluşturmayacağının anlaşılması karşısında; sanıkların ruhsatsız olarak bina yaptıkları iddia edilen yerin özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden imar kirliliğine neden olma suçundan hükümlülük kararları verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/7441, K. 2013/5774, 4 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama