Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/7566 K.2015/24622

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre; sanık R.. C.. ile katılan F.. C..’nin kardeş oldukları, aralarında alacak verecek meselesinden dolayı anlaşmazlık bulunduğu, sanıklar R.. C.. ve E.. A..’ün, cadde üzerinde katılan F.'nin oğlu katılan B.. C..’yi görerek arabadan inip yanına gittikleri, sanık R.’ın B.’a tokat atarak babasının yerini sorduğu, sanık E.'ın ise B.'ı kenara çekip belindeki silahı göstererek “seni diz çöktürüp kafana sıkarım, kimseye bir şey diyemezsin, babanı ara” dediği, B.'ın telefonla babası olan katılan F.'yi aradığı, sanık E.'ın, telefonu B.dan alarak F.'ye “sen nerdesin yanına geleceğim kafana sıkacağım” diyerek telefonu B.'a verip “polise gidip şikayet etme silahı kafana dayar sıkarım” diyerek her iki sanığın da olay yerinden ayrıldıkları, olayda;

1-Sanık R.da tabanca olmaması, katılan B.’a yönelik tehdit içeren söz söylemediğinin mahkemece kabul edilmesi karşısında, sanığın, katılan B.’a yönelik tehdit suçunu ne şekilde işlediği ya da sanık E.’ın işlediği silahlı tehdit suçuna iştirak ettiğine ilişkin kanıtlar açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle TCK’nın 106/2-a-c maddeleri gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

2-TCK’nın 61.maddesinde yer alan ölçütler ile aynı Kanun’un 3.maddesinde yer alan “eylemin ağırlığı ile orantılı” ceza verilmesi ilkesi çerçevesinde somut olay açıkça irdelenip, somut gerekçelerle temel cezanın saptanmasının gerekliliği gözetilmeden, “suçun işleniş biçimi sanığın güttüğü amaç ve saik sanığın sabıkalı geçmişine bağlı olarak suç kastının yoğunluğu” gibi soyut değerlendirmeler ile hakkaniyet ölçülerine uyulmadan alt sınırdan uzaklaşılarak hükümler kurulması,

3-Sanık E.. A.. hakkında tekerrüre esas alınan Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2001 tarih ve 124/301 sayılı ilamınının, 25.03.2002 tarihinde kesinleştiği, ilamın altına yazılı infaz bilgisinde, uyarlama yargılaması nedeniyle verilen ek kararın henüz infaz edilmemiş olduğunun belirtilmesi karşısında, ek kararın değil, asıl kararın infaz bilgileri sorularak sonucuna göre bu ilam açısından tekerrür şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden, bu ilam açısından tekerrür şartlarının oluşmaması durumunda ise, sabıka kaydındaki diğer hükümlülüklerin tekerrüre esas olup olmayacağı tartışılmadan, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması,