Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/8336 K.2013/18687

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- Kabule göre ise; geçmişinde sabıkasız olan suça sürüklenen çocuğun sorgusunun başka bir hakim tarafından yapıldığı oturum tutanağında herhangi bir olumsuz durumun tutanakta belirtilmemiş ve hükmü veren hakimin suça sürüklenen çocuğu duruşmada hiç görmemiş olmasına karşın “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde müspet kanaat oluşmaması” biçiminde kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,