Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/8372 K.2013/21356

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Polis memurlarının sanığa ekip arabası içinde vurmaları ve hakaret etmeleri üzerine sanığın da polis memurlarına hakaret ettiğinin kabul edilmesi karşısında; TCK’nın 129/2. maddesindeki “Bu suçun, yaralama suçuna tepki olarak işlenmesi halinde, kişiye ceza verilmez” şeklindeki emredici düzenlemesine aykırı olarak haksız tahrik altında suçun işlendiğinin kabulü ile cezada indirim yapılması,

2-Kabule göre de; hakaret suçunun cezasında, karşılıklı işlenmesi halinde 129/3, yaralama ve karşılıklı hakaret dışında haksız bir fiile tepki olarak işlemesi halinde ise 129/1. maddeye göre indirim yapılabileceği gözetilmeden genel tahrik indirimini düzenleyen 29. maddeye göre indirim yapılması,