Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/8524 K.2015/24243

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık A.. B.. müdafiinin ve katılan H.. B.. vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Diğer hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

Sanığın kendisinden ayrılmak isteyen eşi katılan A.'yi ısrarına karşın bu fikrinden vazgeçiremeyince, sinirlenerek müşterek çoçukları olan H.'yi önce el ve ayaklarından tutarak balkondan salladığı, ardından da ellerinden tutarak ağlayıp bağırmasına rağmen balkondan aşağı doğru yaklaşik beş dakika süreyle sarkıtıp eşi olan katılan A.'yi bebeği atmakla tehdit etmesi eyleminde, sanığın bebeğe karşı gerçekleştirdiği etkili eyleme yönelik bu hareketlerinin katılan eşini, bebeği öldürerek zarar vermekle tehdit amacıyla işlendiği gözetildiğinde, TCK'nın 106/3 fıkrasının göndermesi ile sanığın yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, TCK'nın başka bir suçu oluşturmayan eylemlerin fena muamele suçu olarak düzenlendiği 232. maddesi ile hüküm kurulması,