Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/8644 K.2013/13893

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- İddianame kapsamına ve dosyada mevcut mesaj tespit tutanağı içeriğine göre, sanığın yalnızca bir kez mesaj çekmek suretiyle tehditte bulunduğunun ileri sürülmesi karşısında, hangi eylem nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesinin uygulandığının kuşkuya yer vermeyecek biçimde kararda gösterilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 tarih ve 6-1431/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu durumun infaz aşamasında göz önüne alınabileceği, sanık hakkında birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde ise bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, daha ağır cezayı içeren ilam yerine iki ilamın bir arada hükme dayanak yapılması suretiyle infazda tereddüte yol açılması,