KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/8725 E., 2015/24462 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2013/29362
- Mahkemesi
- Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 18/10/2012
- Numarası
- 2012/34 (E) ve 2012/582 (K
- Suçlar
- Tehdit, yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, katılan P.. S..’ın evinin önünde av tüfeğiyle ateş edip, peşinden de diğer katılanların yanında yolda havaya doğru av tüfeğiyle ateş etmekten ibaret eylemlerinin, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, bu durumda aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile anılan Kanunun 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Sanığın, tehdit eylemini, katılanlara karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, ayrıca yükletilen suçlar nedeniyle maddi bir zarar doğup doğmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamı dikkate alarak “sabıka kaydı nedeniyle, yasal koşullar oluşmadığı...” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/8725, K. 2015/24462, 11 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama