Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/886 K.2014/5473

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca sanığa, zorunlu müdafi atanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Mahkemece suç işlediği kanaatine varılan ve akıl hastası olan sanık hakkında, TCK'nın 32. maddesi gereğince, "ceza verilmesine yer olmadığına ve yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına" karar verilirken, aynı Kanunun 57. maddesi uyarınca "... toplum açısından tehlikeliliği ortadan kalkıncaya ya da önemli ölçüde azalıncaya kadar yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına ..." karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bu hususta, uygulamada tereddüte yol açacak ve sanığın özgürlüğünü zedeler biçimde karar verilmesi,

b)Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen sanığın CMK'nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,