Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/9039 K.2014/31208

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanığın, katılanla aralarında miras anlaşmazlığı olduğunu savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 129. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-)Tekerrüre esas alınan hükümlülüğe konu elektrik hırsızlığı suçunun, 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek bu suçun unsurlarının TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi ile de elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, bu husus araştırılarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı ve cezanın kişiselleştirilmesi sebeplerinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-)TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağının kararda belirtilmemesi,

4-)5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,