Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/9077 K.2014/15193

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihi ile temyiz dilekçelerinin kapsamına göre, sanıkların kendileri hakkında verilen hükümleri temyize konu ettikleri, katılan sıfatıyla karşı taraf hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik bir temyiz istemlerinin bulunmadığı kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında karşılıklı hakaret nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 129/3. madde ve fıkrası uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, cezaya hükmetmeden doğrudan "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak,