Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/9142 K.2013/13894

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tehdit mesajlarının iletildiği telefon numarasının bilinmesi ve telefona ait döküm ve kayıtların ilgili operatörden istenmesi durumunda, mesajın hangi telefondan gönderildiğinin ve buna göre failin kimliğinin saptanmasının teknik olarak mümkün bulunmasına göre, suça sürüklenen çocuğun kimlik bilgilerini içermeyen mesajlar göndermek suretiyle tehdit eyleminin TCK'nın 106/2-b maddesinde düzenlenen imzasız mektup niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk birden fazla mesaj çekmek suretiyle tehditte bulunmasına karşın, hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- Kabule göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, maddi (somut) nitelikteki zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması karşısında, sabıkasız olup, yargılama sırasında pişmanlık duyduğunu belirten ve geçmişi, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanan suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit suçu nedeniyle şikayetini geri alan mağdurun maddi nitelikte zarara uğradığına ilişkin kanıt bulunmadığı gözetilerek,

CMK'nın 231/6. maddesindeki diğer kanuni ölçütler de değerlendirildikten sonra hüküm kurulması gerekirken, “zararın giderilmemiş olması ve kişilik özellikleriyle duruşmadaki tutum ve davranışları” biçimindeki çelişkili ve kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,