Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/9562 K.2013/11169

Tehdit suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun 106/2-a, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair, (ESKİŞEHİR) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2012 tarihli ve 2010/620 esas, 2012/138 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2013 gün ve 37093 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “5237 sayılı Kanun'un, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır" şeklindeki 58/1. maddesi karşısında, anılan mahkeme kararında tekerrüre esas alınan Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/05/2008 tarihli ve 2007/787 esas, 2008/500 sayılı kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09/02/2012 tarihili ve 2010/4314 esas, 2012/3674 sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın aleyhine olacak şekilde 1 yıl 8 ... hapis cezasının infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yerine getirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

... MİLLETİ ADINA

I-Olay: Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan açılan kamu davasında, Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2012 tarihli kararı ile 1 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/05/2008 tarihli ve 2007/787 esas, 2008/500 sayılı kararı tekerrüre esas olduğundan, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, yoklukta verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin, süre yönünden reddine karar verilerek kararın kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında tekerrür hükmüne yönelik olarak Kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı

Mahkemece mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulamasına esas alınan ilamın, tekerrür şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme

5237 sayılı TCK'nın “suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular” başlıklı 58. maddesinde;

“(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl,

Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz…

(6) Tekerrür hâlinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir...” hükmüne yer verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 gün ve 57-74 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 1 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 1 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

Bu düzenlemelere göre, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceden işlenen bir suç nedeniyle mahkum edilmiş olma, bu hükmün kesinleşmesinden sonra yeni bir suçun işlenmesi ve yeni suçun belirli süreler içerisinde işlenmesi yeterli olup, cezanın infaz edilmiş olmasına gerek bulunmamaktadır.

İncelenen dosyada, mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulamasına esas alınan önceki hükümlülüğün, sanığa Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/05/2008 tarihli ve 2007/787 esas, 2008/500 sayılı kararıyla 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan verilen 5 ... hapis ve 375,00 TL adli para cezasına ilişkin olduğu, bu hükmün Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09/02/2012 tarihli kararı ile bozulmasına karar verildiği ve kesinleşmediği görülmektedir. Söz konusu mahkumiyetin, TCK’nın 58/1. maddesine göre suç tarihi itibariyle kesinleşmiş hüküm niteliği bulunmadığından, tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmaktadır.

Ancak sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, bu ilamın dışında tekerrür uygulamasına esas alınabilecek çok sayıda kesinleşmiş mahkumiyet hükümlerinin bulunduğu görülmektedir. Somut olayda tekerrür koşulları mevcut olduğundan, mahkemenin mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulamasının yerinde olduğu, yanlış ilam gösterilmiş olması nedeniyle tekerrür hükümlerinin karardan tamamen çıkarılmasının hakkaniyete uygun olmayacağı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 gün ve 2012/1431 esas, 2013/18 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmesinin zorunlu olmadığı, hangi ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin, ilgili ilamların kesinleşme ve infaz şerhli örnekleri de temin edilmek suretiyle infaz aşamasında değerlendirilebileceği anlaşılmıştır.