Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/1138 K.2016/6538

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu mesajların, mesaj tespit tutanağından farklı olarak, iddianame ve kararda eksik yazılması şeklindeki hata nedeniyle mesaj içeriğine farklı anlam yüklendiği, mesaj metninin tamamı incelendiğinde tehdit sözleri içermediği anlaşılmakla, dosya içeriğiyle uyumsuz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın aşamalarda, eski işvereni olan şikayetçinin, alacağını ödemediğini, kendisini dövdüğünü ve telefon mesajları ile tehdit ettiğini, mesajların telefonunda kayıtlı olduğunu savunması, karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda, hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,