Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/11550 K.2015/2350

Hakaret suçundan sanık E.. B..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Küçükçekmece 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/11/2013 tarihli ve 2013/57 esas, 2013/1338 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2014 gün ve 52412 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26/12/2012 tarihli iddianamede, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 233/1 ve 106/1. maddelerinde düzenlenen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali ve tehdit suçlarını işlediğinden bahisle cezalandırılması için kamu davası açılmasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen aynı Kanun'un 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay: Hakaret suçundan sanık E.. B.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Küçükçekmece 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/11/2013 tarihli kararıyla, adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, yüze karşı verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında sanık hakkında hakaret suçundan açılmış bir dava olmamasına karşın, ceza verildiği gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı

Sanık hakkında hakaret suçundan açılmış bir dava olmamasına karşın, mahkumiyetine karar verilmesi şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılığa ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün ve 3/270-88 sayılı kararında belirtildiği üzere; ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için, yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili, usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmektedir. 5271 sayılı CMK’nın 170/1. maddesi uyarınca ceza davası, kural olarak Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenecek bir iddianame ile açılır. Anılan Kanunun 170. maddesinin 4. fıkrasında da; “iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır” düzenlemesine yer verilmiştir.

CMK'nın 225. maddesinde yer alan; “hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir” şeklindeki düzenleme gereğince de hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir.

Anılan yasal düzenlemelere göre, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması yasaya açıkça aykırılık oluşturacaktır.

Öğretide “davasız yargılama olmaz” ve “yargılamanın sınırlılığı” olarak da ifade edilen bu ilke uyarınca, hâkim ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuksal çözüme kavuşturacaktır.

İnceleme konusu somut olayda; Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2012 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında yalnızca tehdit ve aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçlarından dava açılmasına karşın, 27.11.2013 tarihli hükümde sanığın hakaret eyleminin sabit olduğu kabul edilerek, açılmamış suçtan mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.