Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/11563 K.2016/14657

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nın 106/1-1. cümlesinde tehdit suçunun cezasının altı aydan iki yıla kadar hapis olarak düzenlenmesi, anılan Kanunun 2/1. maddesinin ikinci cümlesinde Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamayacağının belirtilmesi karşısında, doğrudan gün adli para cezasına hükmolunmak suretiyle cezada kanunilik ilkesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken, sanığın sabıkasız kişiliği lehine takdiri indirim sebebi olarak kabul edilip her iki suç içinde TCK’nın 62. maddesi uygulandığı halde, hükmün açıklanması evresinde, sanığın duruşmalara yansıyan olumsuz bir davranışının kayıt altına alınmamasına karşın, ilk kararla çelişir gerekçe ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığı karar verilmesi,

3-O Yer Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyize geldiği tehdit suçu açısından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilirken, sonuç olarak beş ay hapis cezası uygulanmış olması karşısında, hükmün açıklanması sırasında, CMK’nın 231. maddesinin 7 ve 11 nci fıkralarına aykırı olarak, adli para cezasına hükmedilmesi,