Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/13150 K.2014/32896

genel güvenliği kasten tehlikeye sokma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz isteğinin reddine dair kararın kesinleşmesinden sonra aynı suçtan yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu ve temyize konu bir hükmün de bulunmadığı anlaşıldığından bu konuda bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Yasak silah taşıma suçuna ilişkin hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen yasak silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,sanık F.. Ö..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3-Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın, katılanın aracına tabancasıyla ateş etmekten ibaret eyleminin, silahla tehdit ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturacağı gözetilerek, TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hüküm kurulması yerine, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan ceza verilmesi,

b) Sanığın, eylemini haksız bir fiile tepki olarak işlemesi nedeniyle haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,