Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/13249 K.2016/15623

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü,

A- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret suçlarına ilişkin, kararda öngörülen cezaların, nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibarıyla hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Sanıklar ..., 'in haklarında hakaret suçlarından verilen miktar itibarı ile kesin olan hükümleri temyiz ettiği ve mahkemenin, sanıklar ... müdafii ve ... müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin karar yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 315/2. maddesi gereğince REDDİNE, yerel mahkemenin 15/05/2012 tarihli ret kararının ONANMASINA

C- Katılan sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak,

1- Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, sanıkların hangi sözlerle birbirlerini tehdit ettikleri açıklanmadan, gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a- Gerekçeli kararın kabul kısmında sanık ... hakkında tehdit suçundan mahkumiyet kararı verildiğinin belirtilmesi karşısında, hüküm kısmında sanık ... hakkında tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilerek karışıklığa neden olunması,

b-Dosya kapsamına göre, olayın karşılıklı iki grup arasında geçtiği, her iki gruptan birer kişi hakkında, tehdit suçundan mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması ve sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

c- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye, eklenen fıkraya göre cezaların hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,