KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/13691 E., 2014/11216 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, soruşturma aşamasındaki ifadesinde sanıktan şikayetçi olduğunu belirten ancak mahkemece kendisinden şikayet ve katılma hususu sorulmayan müşteki ...'ın, suçtan zarar gören sıfatı bulunduğu ve kanunyoluna başvurarak, davayı takip iradesi ve kamu davasına katılma isteğini de ortaya koyduğundan, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;
1- Sanık ...'a yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak,
Sanığın, eylemini meşru müdafaa sınırları içerisinde gerçekleştirdiğinin kabulü karşısında, CMK'nın 223/2.d maddesi gereğince, “beraat” yerine, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/13691, K. 2014/11216, 8 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama