Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/13692 K.2014/23943

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, şikayetçi sanıklar ..., ... ve ... vekilinin, 25.11.2010 tarihli duruşmada diğer sanıklardan şikayetçi olduğunu bildirmesine karşın, katılmak isteyip istemediği sorulup bu konuda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin kapsamından şikayetçilerin suçtan zarar görmesi nedeniyle CMK’nın 237/2 maddesi uyarınca davaya katılan sıfatıyla kabullerine karar verilerek dosya görüşüldü:

A-Sanık ...’ın, ...’a karşı yaralama suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki menfaati bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nm 317. maddeleri uyarınca sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-İlk olayda sanık ..., ... ve ...’ın, ...’a, ...’ın ..., ... ve ...’a, ikinci olayda, ...’ın ... ve ...’a, ...’ın ... ve ...’a, ...’ın ...’a, ...’ın ...’a karşı hakaret suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile ...'ın, ...’a karşı yaralama ...'ın ..., ... ve ...'a karşı silahla tehdit eyleminden hükmolunan beraat, ikinci olayda ...’ın ...’ı yaralama, ... ve ...’ın ...'ı yaralama ilk olayda ..., ... ve ...’'ın, ...’ı yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

1- Sanıklara yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararların da usul ve yasaya uygun olduğu,

Anlaşıldığından,

a-Sanıklar ... ve ...’'ın ikinci olayda ...’ı yaralama, ...’ın ...’ı yaralama eylemlerinden verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak, katılanlar ... ve ...’ın ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b-Sanıklar ..., ... ve ...’ın ilk olayda ...’ı yaralama eylemlerinden kurulan hükümlerde ise; sanıklar hakkında hükmolunan para cezalarının, TCK’nın 51.maddesi gereğince ertelenmesi karşısında, anılan kanunun 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ... vekillerinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak, TCK’nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün karardan çıkarılması suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

C-İlk olayda sanıklar ..., ... ve ...'ın konut dokunulmazlığını suçun verilen beraat kararları ile,

İlk olayda ... hakkında ..., ... ve ...'a karşı yaralama,

İkinci olayda ...'ın, ... ve ...'a karşı yaralama, ...'a hakaret, ...'ın ...'ı yaralama, ...'ın ...'ı yaralama eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarına gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-İkinci olayda sanık ...'ın ...'a karşı yaralama ve hakaret, ...’ın ...’a karşı yaralama ve hakaret, ...’ın ...’a karşı hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden de, katılanlar ... ve ...’ın temyiz aşamasında verdikleri 02.12.2010 tarihli dilekçeleri ile ...’ın ... hakkındaki, ... ise ... ve ... hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmeleri karşısında, sanıklara şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Katılan sanık ...'ın, ilk olayda katılan sanıklar ..., ... ve ...’ı, evine zorla birlikte girerek kendisini yaralamaları ve konut dokunulmazlığını bozmaları nedeniyle; ikinci olayda ise, sanıklar ... ve ...’ın, eşine karşı gerçekleştirilen saldırıları def etmek için orantılı biçimde karşı koyduğu sırada işlediği yaralama eylemleri nedeniyle, TCK’nın 25/1 maddesinde düzenlenen meşru müdafaa hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanıklar ..., ... ve ...’ın konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden;

Olay tutanağında sanık ...’ın gözlüğünün ve tanık ...’e ait küpenin ...’ın evinin içinde bulunduğuna, evin kilidinin zorlamaya bağlı olarak arızalandığı ve evin girişindeki kalorifer borularının üzerinde bulunan mobilyanın kırılmış olduğuna dair tespitler ile tanık ...’ın beyanı, diğer tüm kanıtlarla birlikte değerledirildiğinde, sanıkların katılan sanık ...'ın konutuna zorla girme eylemlerinin TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle beraat kararları verilmesi,