Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/1386 K.2016/7381

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçlamaları kabul etmeyen sanık hakkında, alacak verecek meselesinden dolayı aralarında husumet bulunan müştekinin soyut beyanında başka kesin, inandırıcı, somut delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a-Sanığın önceki mahkumiyetine konu TCK’nın 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik hırsızlığı eyleminin 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek unsurlarının TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre hakaret suçu için öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

c-Sanığın aşamalarda, müştekinin kendisine olan borcunu ödemediğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29. hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,