Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/13913 K.2018/2641

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın mala zarar verme suçunu uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlediği belirlenerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ve şikayetçinin beyanlarında aralarında husumet olduğunu belirtmeleri ve sanığın savunmasında, suç tarihinde şikayetçinin evinin önünden geçerken kendisine ''adiler, köpekler, torunum sizin yüzünüzden ceza yatıyor'' şeklinde sözler söylediğini ileri sürmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

2-Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve en ağır cezayı içeren Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/1190 E.-36 K. sayılı ilamının tekerüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,