Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/13957 K.2018/10320

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A-Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik ve sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

a-Sanıklar ... ve ...'ye yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

b-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün de usül ve yasaya uygun olduğu,

Anlaşıldığından katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlara yönelik yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanıklar Ramazan ve Kamil hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Katılanlar Ramazan ve Kamil'in aşamalardaki beyanları ve hastane raporları içeriğine göre, katılanların basit tıbbi tedaviyle düzelecek şekilde yaralandıklarının anlaşılması, sanık ...'in savunmasında, karşı tarafa yumruk salladığını belirtmesi, tanık Feyyaz'ın beyanında, katılanların, üç kişiyle kavga ettiklerini ancak simalarını hatırlayamadığını ileri sürmesi karşısında, gerekirse katılan sanıkların beyanlarında adları geçen, olay yerine sonradan geldikleri belirtilen Burhan ve sanık ...'in eşi ile babasının isim ve adresleri tespit edilerek,

tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmesi ve sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlara yönelik yaralama suçundan yazılı biçimde hükümler kurulması,

2-Kabule göre ise;

a-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yaralama suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması halinde,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 86/2. maddesi kapsamındaki yaralama suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-Sanıklar Ramazan ve Kamil hakkında bıçakla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden,

aa- Sanıkların savunmalarında, nakliyat şirketinde çalıştıklarını, katılan ... ile aralarında 20 yıldır husumet olduğunu belirtmeleri ve mahkemece tarafların hakaret suçunu karşılıklı işledikleri kabul edilerek haklarında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

bb-Sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen yasal ölçütlere göre takdiri indirin hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

cc-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,