Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/14211 K.2014/20675

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen ruhsatsız silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 06.07.2010 tarih ve 8-51/162 sayılı kararında da belirtildiği üzere; sanığın, mağdur ... ...'i sözle tehdit edip olay yerinden ayrılıp bir süre sonra geri dönerek mağdurun evini kurşunlaması şeklinde gerçekleşen eyleminin hukuki anlamda tek fiil olduğu ve tek fiil ile hem silahla tehdit hem de genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun meydana geldiği, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereğince sanığın daha ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a ve 43/1. maddeleri uyarınca silahla tehdit suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, aynı Kanunun 106/1. maddesinin 1. cümlesi ve 170/1-c maddesinde tanımlanan suçlardan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,